Starystyl

Wimax (Worldwide Interoperability for Microwave Access) - technologia która umożliwia bezprzewodowy dostęp do sieci Internet korzystając z radiowego łącza internetowego. Technologia ta opiera się na 2 standardach: IEEE 802.16 oraz ETSI HiperaMAN, dzięki którym możliwa jest współpraca pomiędzy urządzeniami różnych producentów.
Szybkość łączy tej technologii określana jest na 75 Mb/s, a to oznacza że może konkurować z rozwiązaniami przewodowymi. Niestety przy dzisiejszej infrastrukturze oraz dostępnym urządzeniom rzeczywista szybkość łączy przy wykorzystaniu tej technologii nie przekracza 2 Mb/s. Tak niska szybkość spowodowana jest kilkoma czynnikami. Ażeby móc mieć największą szybkość odległość pomiędzy nadajnikiem a anteną odbiorczą nie może być większa niż 10 km. Praktycznie jednak, przez słabo rozwiniętą sieć nadajników osiąg ten nie da się osiągnąć. Aczkolwiek możliwa odległość między stacją nadawczą i stacją odbiorczą zapewniającą niezawodność wynosi 50 kilometrów. Jednakże w rzeczywistości odległość ta jest sporo mniejsza, a wszystko przez rzeczy stojące na linii sygnału z nadajnika do anteny odbiorczej. Wszelki budynek, drzewo, góra stojąca między stacją nadawczą a stacją odbiorczą niszczy sygnał a co za tym idzie uniemożliwia wysoką jakość usługi.
Technologia Wimax jest wykorzystywana przede wszystkim tam, gdzie niemożliwe jest uzyskanie łączy do Internetu używając tradycyjnych łączy przewodowych. Może być tak że wykorzystana do stworzenia miejskich sieci komputerowych (MAN).